تبلیغات
بهائیت و روسیه - پاسخی محکم از طرف امام رضا(ع)
 
 


<-BlogDescription->

پاسخی محکم از طرف امام رضا(ع)
پاسخی محكم

پاسخی محكم

موكب امامت به شهر مرو نزدیك مى‏شد و مردم با شور و شوقى وصف ناپذیر چشم براه بودند و مأمون عباسى نیز با اطرافیان به استقبال امام شتافته بودند. مأمون در پیشاپیش همه، آن حضرت را به هنگام ورود به مرو به آغوش كشیده و به ایشان خوش آمد گفت و پیوسته تظاهر به ارادت و محبت نسبت به امام رضا (علیه السلام ) مى‏كرد، تا بالاخره امام به محل اقامتشان رسیدند.
در میان باغى دو ساختمان در كنار هم بنا شده بود كه از راه نسبتا باریكى به هم متصل مى‏شدند و به عبارت دیگر یك ساختمان دو قلو ساخته شده بود كه در یك طرف آن مأمون اقامت داشت و در طرف دیگر امام رضا (علیه السلام) ساكن شدند.
مأمون به حضور آن امام معصوم رفته و با زیركى و نیرنگ خاصى گفت:” اى فرزند پیامبر! من از فضیلت و علم و عبادت شما آگاه شده‏ام و شما را براى خلافت از خودم شایسته‏تر مى‏بینم. پس اجازه بدهید خودم را از مقام خلافت خلع كرده  و آن را به شما واگذارم و قبل از همه اول خودم با شما بیعت كنم.”

. . . ادامه مطلب را مطالعه فرمائید . . .
 حضرت على بن موسى (علیه السلام) كه از اهداف شوم مأمون عباسى آگاه بودند ، پاسخى به وى دادند كه در اثر آن مأمون محكوم شده و بناى بر این گذاشت كه امام را تحت فشار قرار بدهد.

پاسخ امام (علیه السلام) به مأمون چنین بود: “اگر خلافت حق تو بوده و خداوند این مقام را براى تو قرار داده است ،حق ندارى آن را به دیگرى بسپارى و پیراهنى را كه خداوند بر قامت تو پوشانیده از خودت خلع كنى؛ و اما اگر مقام خلافت از آن تو نبوده، در این صورت حق ندارى چیزى را كه مربوط به تو نیست براى من قرارش بدهى.”

 اینجا ممكن است اشكالى به نظر برسد كه با كناره‏گیرى مأمون عباسى، چرا امام رضا (علیه السلام) رهبرى و خلافت را نپذیرفتند؟! و در چنان شرایطى وظیفه چه كسى بود كه رهبرى جامعه اسلامى را به عهده بگیرد؟!

 پاسخ این است كه مأمون بر حسب ظاهر از خلافت كناره می گرفت، ولى چنین نبود كه كاملا عزل بشود بلكه او قصد داشت كه خودش نیز در كنار امام رضا (علیه السلام) به امور مختلف رسیدگى كند. به عبارت بهتر، او مى‏خواست كه امام رضا (علیه السلام) تنها یك رهبر تشریفاتى باشد و خودش زمام همه چیز را در دست بگیرد تا هرگونه اقدامى كه انجام می دهد به ظاهر زیر پوشش رهبرى امام اما در واقع در جهت حفظ منافع مأمون و اطرافیانش قرار بگیرد.

 از طرفى كادر حكومتى و هیئت اجرائى آن روز، تمام برخلاف جهت حكومت الهى امام رضا (علیه السلام) بود و تمام مجریان مهم امور، همردیفان عیاش مأمون بودند كه با طرز حكومت حضرت امام رضا (علیه السلام) اختلاف اساسى داشتند؛ و لذا رهبرى آن حضرت به آن ترتیب و با آن كادر حكومتى امكان نداشت..

از سوی دیگر، عقب نشینى مأمون عباسى چنانچه قبلا توضیح دادیم تنها جنبه سیاسى و تاكتیكى داشت تا به مردم وانمود كند كه امام معصوم هم اگر به لذت حكومت برسد، العیاذ بالله، از آن دست بردار نیست و زهد را كنار مى‏گذارد؛ و گرنه مأمون آنقدر عاشق ملك و حكومت خویش بود كه در راه آن نه تنها خون هزاران انسان را بر زمین ریخت. او حتى از خون برادر خودش هم نگذشت و به‏طرز وحشیانه‏اى او را نابود ساخت.  

اما اگر واقعا مأمون عباسى و تمام كادر حكومتیش بر كنار مى‏شد و زمینه حكومت حضرت على بن موسى‏الرضا (علیه آلاف التحیة والثناء) فراهم مى‏شد، در آن صورت بار سنگین حكومت و وظیفه مهم رهبرى و مسئولیتى را كه از سوى خداوند متعال بر عهده وى گذاشته شده بود، به منزل مى‏رسانید؛  مانند جد بزرگوارش حضرت امیرالمؤمنین على (علیه السلام) عدالت و دادگرى را احیاء و گسترش داده و روش حكومت پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و امیرالمؤمنین (علیه السلام) را الگوى خویش قرار داده و بر آن سیر مى‏نمود.

) برگرفته از (كتاب): “نقش رهبری حضرت رضا(علیه السلام) ‌نوشته:  آیت الله سید محمد شیرازی


::
:: برچسب‌ها: بهائیت , بهاییت , روسیه , بهائیت و روسیه , استعمار روسیه , فرق باطل , بهائیت و استكبار , پیوند با استكبار , جاسوس روسیه , پرنس دالگوركی , احبا , یاران ایران , استعمار پیر , گینیاز دالگوركی , پرنس , جاسوس اسرار آمیز , تزار روس , فعالیت جاسوسی روسیه , سفیر روسیه و بهائیت , جنگهای ایران و روس , عهدنامه گلستان , عهد نامه ترکمانچای , گرگین خان , عباس میرزا , فتحعلی شاه , باب , بها اله , جاسوس روس , امانت روس , کاخ کرملین , ارتباط ایران و روسیه , روسیه تزاری , احبا ایران , یاران , قنسول روس , قاجاریه , ظهور بهائیت در ایران , دالگورکی , قره العین , میرزا یحیی , صبح ازل , ازلیه , معتمد الدوله , منوچهر خان , طاهره زرین تاج , اعدام باب , فتنه ملی , روسیه تزاری و قنسول آن , قنسول روس در تبریز , سفارت روس , احمد میلانی , بها الله , میرزا حیسنعلی نوری مازندرانی , حضرت بها , مناجات شعبانیه , شعبان , خطبه شعبانیه , دین جدید , یدبر الامر , مقبره بها الله , اعطای نشان سر , نشان شوالیه گری , شوقی ربانی , عباس افندی , میثاق ابدی , بیگانه پرست , نشان سر , بهائیت و فرانسه , جرج , الکساندر , بریتانیا , نماینده روس , استعمار کهنه , وطن فروش , انشعابات بهائیه , ریمی ها , بهائیان اورتدکس , مهد امر اله , حسین علی نوری مازندرانی , تشکیلات بهائی , امام رضا , ولادت امام رضا , علی بن موسی ,
نویسنده : ارشاد
تاریخ : شنبه 30 شهریور 1392